Tomoki Hori - "Szkarłatny Kwiat"

Tytuł: Szkarłatny Kwiat

Autor: Tomoki Hori

Wydawnictwo: Kotori

Data i miejsce wydania: Gołuski, styczeń 2013

Moja ocena: 8/10

Zakładka: Niedoprawiona ambrozja

To dla niego tutaj jestem. Żeby go przytulać... Żeby obdarzyć go swoim ciepłem. Żeby uczynić go szczęśliwym. Właśnie po to... pojawiłem się w jego życiu.

W życiu różnie bywa. Jedni mają gorzej, inni lepiej. Nigdy nie wiadomo jak potoczy się los. Czasami dwa zupełnie odmienne, różniące się prawie we wszystkim światy, mogą się zderzyć. Nigdy nie wiadomo co z tego wyniknie. Pewne jest tylko to, że miłość, nieważne gdzie się objawia, zawsze wygląda tak samo.

Yukihiro - młody mistrz parzenia herbaty - wiedzie monotonne życie w swojej posiadłości wraz z dwojgiem uprzejmych staruszków. Bezustannie oczekuje na telefon od swojego ojca, nie poddając się, dzięki sile, którą przekazała mu zmarła matka. Pewnej nocy znajduje w swoim ogrodzie rannego mężczyznę. Wszystko wskazuje na to, że Kazuma został ranny w mafijnych porachunkach, a on sam również należy do Yakuzy. Początkowo nie może przywyknąć do spokojnego trybu życia Yukihiro i jego służących. Jednak z czasem coś się zmienia...

Wątek opisany powyżej, jest historią tytułową. Oprócz niej, w tomiku możemy znaleźć jeszcze dwie poboczne, krótsze od tej, ale równie treściwe. W pierwszej z nich poznajemy Liama, który na uczelni nieprzerwanie wodzi wzrokiem za swoim kolegom - Maddoxem. Zdaje sobie jednak sprawę z tego, że ten najprawdopodobniej nie wie o jego istnieniu. Sytuacja zmienia się, kiedy przez nieuwagę tłucze swoje okulary. Z kolei w Zagubionym we mgle mamy do czynienia z Ethanem i Oliverem, których łączy silna więź, pozwalająca odnaleźć się w otchłani wspomnień.

Uwielbiam dramaty. I choć tomik Szkarłatny Kwiat z pewnością nim jest, to, jak sama autorka wspomina, "na 9 miarek słodyczy, jedna goryczy". Do dramatów niewątpliwie pasują również skomplikowane sytuację. I to pewnie z tego powodu moją ulubioną historią została ostatnia z tych trzech. I choć nie jest ona długa, Tomoki Hori idealnie oddała jej klimat w tym niewielkim obszarze.

Kreska jest przyjemna dla oka, ale naprawdę denerwował mnie jeden fakt. Oczywiście, wiem, że to normalne, jednak w tym przypadku postaci z poszczególnych historii za bardzo siebie przypominały. Prawdopodobnie, gdyby w tych opowieściach wystąpiło więcej bohaterów, trudno byłoby ich odróżnić.

Fabuła nie jest w pełni oryginalna, ale przedstawienie jej nadaje smaku całości. W głównym wątku zabrakło mi pewnej obszerności. Nie uważam, żeby trzeba było tam dodawać wiele więcej, ale niektóre elementy - choćby rodzinę - można by było jeszcze pociągnąć.

Ostatecznie, mangę czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Zdecydowanie polecam fanom gatunku, a i ci jeszcze nielubujący się w tym temacie, mogliby po nią chwycić i miło spędzić czas.

Za egzemplarz serdecznie dziękuję wydawnictwu Kotori.

Read More

Danuta Miklaszewska - "Pieśń dla feniksa"

Tytuł: Pieśń dla feniksa

Autor: Danuta Miklaszewska

Wydawnictwo: Kotori

Data i miejsce wydania: Gołuski, 2012

Moja ocena: 10/10

Spoglądam w przyszłość, niosąc w sercu przeszłość.

W antologii opowiadań Omikami najbardziej zachwyciła mnie Chryzantema. Nawet teraz, wracam do niej niesłychanie często. Opowiadanie to stało się dla mnie historią, której zakończenie bardzo chciałabym poznać i do którego ciąg dalszy wymyśliłam już z milion razy. Dlatego, kiedy dowiedziałam się, że Kotori wzięło się za wydanie powieści w realiach Chryzantemy, nie mogłam po nią nie sięgnąć.

Książę Shen Li zostaje cesarzem - symbolem, którego potrzebują rosnące w siłę Chiny. Czerwony Cesarz władał państwem silną ręką i tego samego doradcy oczekują od jego syna, który jednak ma zupełnie inny charakter. Nie może ufać ludziom, którzy powinni pomóc mu w rządzeniu państwem, a jakby to nie wystarczało, jest pogrążony w depresji po rozstaniu ze swoim ukochanym. Młodego cesarza, który w dniu koronacji został nazwany Niebiańskim Feniksem, martwi przede wszystkim zachowanie HuanYina - doradcy, który wydaje się mieć obsesję na punkcie swojego pana. Sytuacja staje się jeszcze gorsza po ujawnieniu wiadomości z Japonii. W całym tym chaosie Xiah Changmin - największy rywal Li - wyciąga do niego pomocną dłoń. Ale czy na pewno okaże się ona pomocna?

Należy zacząć, niestety, od tego, że nieco zawiodłam się na książce. Zawiodłam się dlatego, że moje wyobrażenia były nieco inne - brakowało mi Dmitrija, który jednak w Chryzantemie wzbudził we mnie większe uczucie sympatii, i odniosłam wrażenie, że charakter Li był również nieco inny. Jednakże, ani trochę nie zmniejszyło to przyjemności, którą dała mi Pieśń dla feniksa.

Z tego miejsca muszę zaznaczyć, że cała akcja, pomimo jej rozwinięcia, krąży wokół głównego wątku powieści - romansu, więc zdecydowanie nie jest to pozycja dla tych, którzy nie tolerują związków między mężczyznami. A dla tych, którzy nie mają przeciw nim większych zastrzeżeń, ale nie interesuje ich czytanie o tym, powiem, że powieść prezentuje nam naprawdę sporo tradycji, związanych z państwem chińskim. Zwłaszcza, jeśli chodzi o zakazane miasto.

Danuta Miklaszewska zadebiutowała we, wspomnianej wcześniej, Antologii Opowiadań Omikami. Z wykształcenia jest germanistką, z zamiłowania amatorką sinologii. Swoją przygodę z kulturą Chin rozpoczęła cztery lata temu, lecz nadal uważa, że wie na ten temat za mało. Pieśń dla feniksa jest jej debiutanckim, wydanym dziełem. Wcześniej pisała do szuflady i na blogi.

Głównymi postaciami historii są cesarz Shen Li i doradcy HuanYin oraz Xiah Changmin. Moim zdaniem, najbardziej interesujący z nich jest właśnie ostatni bohater. Autorka zarysowała jego charakter i historię już od podstaw, kiedy to książę był jeszcze dzieckiem. Relacje między Niebiańskim Feniksem, a jego dawnym wrogiem to, zaraz obok akcji właściwej, główny wątek powieści.

Dzięki prostemu, ale barwnemu stylowi autorki, książkę czyta się bardzo przyjemnie. Akcja pnie się do przodu w odpowiednim tempie, ani zbyt wolno, ani zbyt szybko. Dodatkowo, w treści przewijają się wspomnienia Li, które wyjaśniają zdarzenia opisane w Chryzantemie, więc nie osoby, które nie czytały opowiadania, nie będą miały żadnego problemu ze zrozumieniem tekstu.

Ogromnym plusem książki jest przepiękna okładka. Od razu zachęca do tego, żeby sięgnąć po tom, a i później można się w nią długo wpatrywać, dlatego od strony graficznej, lektura prezentuje się doskonale.

Podsumowując, Pieśń dla feniksa to powieść znakomita, zarówno pod względem romansu, jak i intrygi państwowej. Odpowiednia dla osób, które lubią zagłębiać się w tradycje Chin. Polecam wszystkim fanom slashu, którzy na pewno nie będą zawiedzeni.

Za egzemplarz serdecznie dziękuję wydawnictwu Kotori.

Read More

Akira Norikazu, Tachibana Kaoru - "Neo Arcadia"

Tytuł: Neo Arcadia. Tęcza w ciemności

Autor: Akira Norikazu, Tachibana Kaoru

Wydawnictwo: Kotori

Data i miejsca wydania: Gołuski, 2012

Moja ocena: 6/10

Niezależnie od formy, jaką przybiera i okoliczności, w jakich się spotykacie, istota ta, za każdym razem, kradnie twe serce...

U zarania dziejów całą Ziemię osnuwał mrok. Władca Światła zapragnął stworzyć na jej powierzchni krainy tętniące życiem. Wysłał więc do siedziby Władcy Ciemności swego syna jako emisariusza. Nie przewidział jednak, że przyjdzie mu już na zawsze rozstać się z ukochanym dzieckiem.

W Neo Arcadii poznajemy Zeba i Reena. Dwie osoby, które dzieli wszystko, a które darzą się wielką miłością. Kiedy wydaje się, że wszystko dobrze się układa, Reen znika, wystawiając Władcę Ciemności na wielką próbę.

Rysunki pani Akiry Norizaku są wspaniałe. Tego nie można nie przyznać. I to, poza pomysłem jest jedynym, co ratuje tę mangę przed totalną katastrofą. Ale o tym później. Najpierw skupmy się na stronie wizualnej, która przedstawia się znakomicie. Już samą okładką można się zachwycić, a jeśli do tego przekartkuje się mangę, to ślinotok murowany.

Tachibana Kaoru napisała książkę, której zilustrowania podjęła się Akira Norikazu. Wyszłoby to świetnie, gdyby tylko nie fakt, że historia została zawarta w jednym, krótkim tomie. Fabuła mknie do przodu zbyt szybko, na zasadzie witaj-kocham-cię-więc-chodź-ze-mną-do-łóżka. I choć sam pomysł jest genialny, to manga nie pozwala mu się dobrze rozwinąć. Pewnym plusem jest wprowadzenie do akcji Tei, przy którym bohaterowie przechodzą przez motyw poznania i zakochania.

Mamy do czynienia z kilkoma bohaterami, z których jeden Mist, został przedstawiony w miarę sensownie. Chociaż nie możemy poznać w pełni charakteru żadnej postaci, to z tą epizodyczną osobowością zaznajamiamy się dzięki domysłom. Taka tajemniczość dobrze wpływa na odbiór treści.

Podsumowując, manga Neo Arcadia ma niewykorzystany potencjał, który z pewnością zachęca do przeczytania pierwowzoru. Tych kilka chwil spędzonych z Zebem i Reenem doskonale zajmuje czas, pomimo pewnych płytkich zdarzeń.

Za egzemplarz dziękuję bardzo wydawnictwu Kotori.

Read More

Madarame Hiro - "Beautiful Days"

Tytuł: Beautiful Days

Autor: Madarame Hiro

Wydawnictwo: Kotori

Data i miejsce wydania: Gołuski, 2012

Moja ocena: 9/10

Nawet jeśli utracisz jedną miłość, a zranione serce zamkniesz na cztery spusty, to przyjdzie dzień, gdy ktoś odnajdzie drogę i klucz do twojego serca.

Są różne rodzaje miłości. Miłość do brata, ojca, matki, kochanka. Jest miłość, którą społeczeństwo uznaje za poprawną. Jest też taka, za którą ludzie mogliby nawet zabić, a którą potępiają. I do tej ostatniej grupy zaliczyć można mangę Beautiful Days, która opowiada o miłości zakazanej - miłości mężczyzny do mężczyzny.

W tomiku autorka prezentuje nam dwie historie. Bohaterem pierwszej jest Asahi - mieszka on ze swoim przybranym "wujkiem" Natsume, przez którego został przygarnięty jeszcze w dzieciństwie. Opiekuje się niezdarnym Natsume i obserwuje jak zmieniają się jego tymczasowi faceci. Wszystko zmienia się, kiedy Asahi zasmakuje pocałunku ze swoim opiekunem, a ten sprowadzi do domu swojego dawnego chłopaka - Hiromiego.
Druga część mangi przedstawia nam historię trzech osób o tym samym imieniu - Sato. Misato, Satomi, Satoshi. Na nieszczęście, każda z tych osób pokochała tego samego mężczyznę. To z kolei miało swoje konsekwencje.

Nie można zaprzeczyć, że Madarame Hiro to mistrzyni rysunku. Kreska tej pani jest zniewalająca i porywa już od okładki, co jest dużym atutem mangi. Nie najważniejszym, ale dużym. Co prawda, w niektórych momentach było zbyt dużo niepotrzebnych dopisków, ale nie przeszkadzało to wczuć się w przeżycia bohaterów. Minusem jest komedia. Na początku pojawiło się jej za dużo i choć była tylko na początku, to i tak nie rozumiem autorów, którzy na siłę chcą zrobić z dramatu coś, co będzie dramatem mniejszym.

Pomysł robi niesamowite wrażenie. Zwłaszcza jego druga część. Najpierw poznajemy Asahi'ego i Natsume, co wprowadza nas w odpowiedni klimat, a potem autorka serwuje nam historię, której nie da się zapomnieć! Złączenie losów trójki bohaterów i ich relacji między sobą, wspaniale wpłynęło na przebieg akcji. Prawdę mówiąc, motyw trzech Sato - w tym dwójki bliźniąt - nadaje uroku całej mandze.

Madarame Hiro przeprowadza czytelnika przez całą gamę uczuć, wydarzeń, które nigdy nie powinny mieć miejsca i problemów, z jakimi zmagają się bohaterowie, a także ukazuje nam psychikę postaci, nie zawsze z tej dobrej strony. Krótko mówiąc, przedstawia normalne życie. Życie, podczas którego mogą nadejść też i słoneczne, piękne dni.

Beautiful Days poleciłabym wszystkim fanom gatunku, ale także tym, którzy mają ochotę wejść w świat boys love, bo ta manga idealnie się do tego nadaje.

Za możliwość zrecenzowania mangi serdecznie dziękuję wydawnictwu Kotori.

Read More